"Tango" Sözcüğünün Kökeni

Tango sözcüğünün dilbilimde kesin bir kökeni yoktur. “Tango” adının, Afrika tamtamlarının çıkardığı "tan-go" seslerinden ya da Latince dokunmak anlamına gelen "tangere" fiilinden türediği sanılmaktadır.

Yeşim Narter’in de Tango Böyle Bir Şey isimli kitabında değindiği gibi1800'lü yıllarda işçi sınıfından birçok kişi, büyük umutlarla Fransa'dan, İtalya'dan, Macaristan'dan, İspanya'dan ve Portekiz'den; Güney Amerika'ya göç etmiştir. Yabancı oldukları bir kıtada yaşanan, başta ekonomik ve sosyal sıkıntılar, beraberinde hayal kırıklıklarını getirmiştir. Bu hayal kırıklıkları, geleceğe ait büyük umutlar ve geçmişten getirilen kültürle harmanlanarak Tango müziğini oluşturmaya başlamıştır.

Tango, Buenos Aires ile Monte Video arasındaki bir delta olan Rio De La Plata’da, o dönem alt sınıf olarak adlandırılan, en temel sosyal haklardan bile yararlanamayan fakir insanlar tarafından yaratılmıştır.

 Böylece belirgin bir şekilde 1865 ile 1880 arası ortaya çıkan tango müziği, içerisinde hırçınlık, asilik, küstahlık gibi bazı duygular ile kalp kırıklıkları ve paramparça olan hayaller neticesinde melankoliyi taşır. Eşlerini, çocuklarını, yani ailelerini geçmişte bırakarak tek başlarına bu yabancı topraklara gelen göçmenler, doğal olarak erkek nüfusunun artmasına ve cinsiyetler arası büyük bir sayı farkı oluşmasına neden olmuştur. Bu

enos Aires'teki kadın nüfusunun bu azlığı, beraberinde seks işçiliğini gelişen bir endüstri haline getirmiştir. Böylelikle umumhaneler artarak kısa sürede işçi sınıfının eğlence mekanları halini almıştır. Bu mekanlarda da kadın sayısının az olması kapılarda uzun kuyruklar oluşmasına neden olurken, sırada bekleyen erkekleri eğlendirmek için küçük tango müzik grupları çalıştırılmaya başlanmıştır.

O dönemde çok hareketli, eğlenceli ve popüler olan bu mekanlar fakir kesimin yanı sıra orta ve daha üst kesimin de uğrak yeri olmuş, her iki kültür burada birbirlerini tanımıştır. Böylelikle alt kesimin sokakta yarattığı tango üst kesim tarafından bu mekanlarda tanınmıştır. Tango, alt kesime ait olması ve umumhanelerde yayılması sebebiyle uzun süre ahlaka aykırı bulunmuştur.

Bu dönemde kadınlar için dövüşen ve yine o kadınlarla iyi dans edebilmek için birbirleriyle dans pratiği yapan erkekler vardır. “Compadre” veya “Compadrito” adı verilen bu kabadayı tiplemelerinin eğlence anlayışı “şarap” ile bir tür şeker kamışı rakısı olan “cana" (kana) içip, şarkı söylemek ve dans etmektir.